Lahmajoun: dun Armeens deeg met gekruid gehakt

Het deeg is zo dun dat je het kunt oprollen, de laag gehakt erop is nauwelijks dikker. Lahmajoun komt in een paar minuten uit een gloeiend hete oven, met…

Owner · 09-11-2026

Het deeg is zo dun dat je het kunt oprollen, de laag gehakt erop is nauwelijks dikker. Lahmajoun komt in een paar minuten uit een gloeiend hete oven, met krokante randen en een zacht midden. Je knijpt er citroen over uit, legt er peterselie en ui op, rolt het op en eet het uit de hand.

Wie lahmacun uit de Turkse bakker kent, herkent het meteen. Het gerecht is in de hele regio bekend, van Armenië en Turkije tot Syrië en Libanon. Armeniërs hebben er een eigen naam en een eigen manier van maken voor, en voor veel families is het iets wat al generaties in de keuken hoort.

Waar lahmajoun vandaan komt

De naam komt uit het Arabisch en betekent ongeveer vlees met deeg. Dat zegt al iets: het is een gerecht uit een regio waar talen, keukens en volken eeuwenlang door elkaar liepen. Platte broden met iets erop zijn zo oud als de oven zelf, en in de hele oostelijke Middellandse Zee en het Midden-Oosten bestaan er varianten van.

Wie precies het eerst lahmajoun bakte, valt niet te zeggen, en eerlijk gezegd maakt dat weinig uit. Wat wel vaststaat, is dat het een vaste plek heeft in de keuken van de Armeniërs die eeuwenlang in het zuiden en westen van het historische Armeense gebied woonden, in steden als Aintab, Marash en Urfa. Daar was het een alledaags gerecht, gebakken in de oven van de buurtbakker.

Een gerecht van de diaspora

Na 1915 raakten veel van die families verspreid over de wereld. Ze kwamen terecht in Aleppo, Beiroet, later in Frankrijk, de Verenigde Staten en elders. Ze namen hun keuken mee, en lahmajoun was een van de eerste dingen die ze in hun nieuwe steden weer gingen bakken. In Beiroet en Aleppo werden Armeense bakkerijen bekend om hun versie, en later gebeurde hetzelfde in Los Angeles en Marseille.

Zo werd het voor veel Armeniërs buiten Armenië een smaak van thuis, zelfs voor mensen die het land zelf nooit hadden gezien. In de huidige Republiek Armenië is het misschien minder dagelijkse kost dan in de diaspora, maar je vindt het er wel, en het wordt er als iets eigens gezien.

Wat er op lahmajoun gaat

De basis is een eenvoudig gistdeeg dat heel dun wordt uitgerold. Daarop komt een mengsel van fijngehakt vlees, meestal lam of rund, met tomaat, paprika, ui, knoflook en kruiden. Peterselie zit er bijna altijd door, en vaak ook wat paprikapoeder, milde peper of een lepel paprikapasta. Sommige families voegen een snufje piment of kaneel toe, andere houden het simpel.

Het mengsel wordt rauw op het deeg gesmeerd, in een dunne laag tot aan de randen. Dat is belangrijk: het vlees gaart in de oven samen met het deeg, en juist daardoor trekken de sappen in het brood.

Heet en snel

Het bakken gaat snel en heet. Vroeger gebeurde dat in een houtoven, en nog steeds geeft een echte hete oven het beste resultaat. Het deeg moet net gaar zijn, krokant aan de randen en nog buigzaam genoeg om op te rollen. Een paar minuten te lang en het breekt, een paar minuten te kort en het is slap.

In een Armeense bakkerij in Beiroet of Aleppo werkt het vaak als een kleine lopende band. De een rolt het deeg uit, de ander smeert het vlees erop, de bakker schuift ze met een lange houten schep de oven in en haalt ze er even later weer uit. Klanten brachten vroeger soms hun eigen vleesmengsel mee, zodat de bakker hun lahmajoun kon bakken met het recept van thuis. Dat zegt iets over hoe persoonlijk zo'n eenvoudig gerecht kan zijn.

De Armeense manier

Wat lahmajoun Armeens maakt, is vaak lastig aan te wijzen. Het zit in kleine dingen: de verhouding tussen vlees en groenten, de kruiden, hoe dun het deeg is. Veel Armeense families maken hun vulling wat groener, met meer peterselie, en wat minder pittig dan je in sommige andere keukens tegenkomt. Maar er is geen vaste regel, en elke familie zweert bij haar eigen versie.

Zo eet je het

Je eet lahmajoun warm, meestal met de hand. Er komt een kommetje met verse peterselie bij, wat rauwe ui en partjes citroen. Soms ook tomaat, munt of radijs. Je legt de groenten erop, knijpt citroen erover en rolt het geheel op. Het zuur van de citroen maakt het vlees lichter, de rauwe kruiden geven frisheid.

Sommigen eten er yoghurt bij, of een glas tan, de koude yoghurtdrank met water en zout. Anderen houden het puur, of drinken er gewoon een glas water of thee bij. Je kunt er makkelijk een paar van eten, en meestal gebeurt dat ook.

Bij welke momenten het hoort

Wat lahmajoun mooi maakt, is dat het tegelijk alledaags en feestelijk is. Je eet het als snelle lunch, op straat of aan de keukentafel. Maar het komt ook op tafel als er bezoek is en er stapels tegelijk uit de oven komen. In veel diasporafamilies wordt het op zaterdag of zondag in grote hoeveelheden gebakken, of besteld bij de vaste bakker. Wat overblijft, gaat de vriezer in en komt later weer tevoorschijn.

Op feesten en bij familiebijeenkomsten worden ze soms in kleinere formaten gemaakt, als hapje bij een drankje. Ze liggen dan opgestapeld op een grote schaal, en er gaat een heel bord kruiden en citroen naast. Ze zijn makkelijk in grote aantallen te maken, ze zijn snel klaar en iedereen kent ze. Voor een gastvrouw die veertig mensen verwacht, is dat geen klein voordeel. Een stapel warme lahmajoun op tafel zorgt ervoor dat niemand met honger hoeft te wachten tot de rest van het eten klaar is, en dat is in een Armeens huis misschien wel de belangrijkste regel van allemaal.

Lahmajoun en zijn familie

Het gerecht heeft veel verwanten. In de Armeense keuken zelf zijn er andere broden met iets erop of erin, zoals zhingyalov hats met kruiden of broden met kaas. In de bredere regio vind je allerlei platte broden met vlees, kaas, za'atar of groenten. En dan is er natuurlijk de vergelijking die iedereen maakt, zeker buiten de regio: pizza.

Geen Armeense pizza

Lahmajoun wordt vaak Armeense pizza genoemd, en dat is begrijpelijk maar niet helemaal eerlijk. Er zit geen kaas op, het deeg is veel dunner en het vlees gaat er rauw op. Je eet het ook anders: opgerold, met verse groenten en citroen. Wie het als pizza bestelt en een pizza verwacht, wordt verrast. Wie het als lahmajoun neemt, krijgt iets wat op zichzelf staat.

Veelgemaakte fouten

De meest voorkomende fout is een te dik deeg. Dan krijg je iets wat meer op brood met gehakt lijkt, en mist het de knapperigheid. Een tweede fout is het vlees voorbakken. Dat lijkt logisch, maar het maakt de laag droog en kruimelig. Het mengsel hoort rauw en vochtig op het deeg.

Ook een te koude oven is een probleem. Thuis haal je zelden de temperatuur van een bakkersoven, maar een bakstenen plaat of een ijzeren pan helpt veel. En vergeet de verse groenten en citroen niet. Zonder die frisse kant is lahmajoun maar half af.

Lahmajoun in Nederland

In Nederland is de Turkse lahmacun ruim verkrijgbaar, en dat is een prima manier om kennis te maken met het gerecht. De verschillen met de Armeense versie zijn klein en vaak meer een kwestie van familie dan van land. Wie het zelf wil maken, kan beginnen met een simpel gistdeeg, een mengsel van gehakt, tomaat, paprika, ui en veel peterselie, en de heetste oven die je hebt.

Zet het op tafel met een grote schaal peterselie, rode ui en citroen, en laat iedereen zelf rollen. Het is eten dat je met je handen eet en met elkaar deelt. Wie meer wil lezen over de keuken waar dit gerecht in past, vindt een overzicht in onze gids over de Armeense keuken. En voor een ander Armeens brood uit de oven is er ons stuk over lavash.

Veelgestelde vragen

Wat is lahmajoun?

Lahmajoun is een flinterdun deeg met een laag rauw, gekruid gehakt met tomaat, paprika, ui en peterselie. Het wordt kort in een zeer hete oven gebakken. Je eet het opgerold met verse kruiden, ui en citroen.

Wat is het verschil tussen lahmajoun en lahmacun?

Het is in de basis hetzelfde gerecht met een andere naam. Lahmajoun is de Armeense naam, lahmacun de Turkse. De verschillen zitten vooral in kleine details van kruiden en familierecepten.

Is lahmajoun een soort pizza?

Niet echt. Er zit geen kaas op, het deeg is veel dunner en je eet het opgerold met verse groenten. Het wordt vaak met pizza vergeleken, maar het is een eigen gerecht.

Hoe eet je lahmajoun?

Warm en met de hand. Je legt peterselie, ui en soms tomaat erop, knijpt er citroen over uit en rolt het op. Een glas tan of wat yoghurt past er goed bij.

Bij Yerevan in Hilversum draait de keuken om de oven en het vuur, en om eten dat je met elkaar deelt. We laten je weten wanneer de deuren aan de Kampstraat opengaan. Kijk daarvoor af en toe op yerevanrestaurant.nl.